Είσαι έτοιμη για αλλαγές?

Τις αλλαγές πάντα τις αγαπούσα, τις επιζητούσα , τις  καλωσόριζα , τελικά διαπίστωσα ότι κάθε δεκαετία ήθελα  και μία έντονη αλλαγή στη ζωή μου, φυσικά δεν κατάφερνα πάντα να την έχω ,μερικές φορές έπιανα τον εαυτό μου να έχει «μουχλιάσει» πάνω από δέκα χρόνια στα ίδια και τα ίδια.

Αλλά μετά κάτι θα γινόταν και Τσουκ  να η αναμενόμενη και επιθυμητή αλλαγή να σκάει μύτη  από το πουθενά.

Σε ανανεώνει η άτιμη, σε βάζει σε νέα τροχιά , σου ξυπνάει την διάθεση , σε κρατάει ζωντανή .

Ναι οι καλές αλλαγές είναι ωραίες. Σου θυμίζουν ότι η ζωή είναι ωραία και κυρίως απρόβλεπτη.

Αναρωτιέμαι

Θέλω δεν θέλω, να συνεχίσω , να τα ακυρώσω όλα……………..????????????

Τα αγαπώ , δεν με εκφραζουν πια

Τα θέλω , τα βαριέμαι όμως…………..

το μέλλον θα δείξει.

Πωπωπω…

Μπήκα και τρόμαξα, το τελευταίο ποστ ήταν απο Γενάρη του 2008 δηλ πριν 2χρόνια, δεν κατάλαβα πως πέρασε ο καιρός, είδα σχόλια απο παλιούς αγαπημένους διαδικτυακούς φίλους που “χαθήκαμε”.

Πρέπει μία μέρα να κάτσω να ανοίξω ένα -ένα τα μπλογκ τους να δω , είναι ακόμα ενεργά?

Προς το παρον καληνύχτα σε όλους …αν και δεν πιστεύω να περάσει κανείς απο εδώ να αφήσει σχόλιο

Νοσταλγία …είναι η αιτία.

    Γυρνούσα  και κοιτούσα τις φωτό του Flickr και έπεσα πάνω σ΄αυτές…

Σκέφτηκα οτι έχουμε ξεχάσει τα απλά και όμορφα της νιότης μας , τότε που χαράζαμε στα δέντρα τα αρχικά μας με καρδιές και το γνωστό …love for ever…

 ή τότε που η μαργαρίτα ήταν για έναν και μοναδικό σκοπό …να τη μαδάμε και να βλέπουμε το αποτέλεσμα.

 Αυτό που λέει κι ο λαός μας : να ταν τα νιάτα δυό φορές τα γηρατειά καμία …πολύ σοφό !

 Θέλω να ξαναγίνω 20 ετών…μπορώ?

Photo Flickr.

Σκέφτομαι και γράφω…

Σήμερα η διάθεσή μου δεν είναι και η καλύτερη ίσως επειδή οι γιορτές πέρασαν …τυπικά έχουμε και τα Θεοφάνια αλλά ουσιαστικά και μ΄αυτό εννοώ το καθισιό δηλ τις αργίες έχουν περάσει.

 Με έπιασε μία άσχημη τάση …μίζερη , δεν θέλω και το παθαίνω πάντα μετά τις γιορτές …να επιστρέφω στα ίδια και τα ίδια. Τα έχω πάρει και άσχημα με αυτά που συμβαίνουν τελευταία στην Ελληνική επικαιρότητα..τα σκάνδαλα με τα ροζ ( ερωτικά ~ κολασμένα~ όργια) τα μωβ όπως θα έλεγε και μία Ντάλια στο περσινό σήριαλ ( χρώμα του χρήματος , του δικού μας χρήματος ) που τρώνε οι επιτήδειοι , αυτή η τάση όλα να καλύπτονται και να γίνονται σκόνη κάτω από το χαλί που κάνεις ποτέ δεν σηκώνει να καθαρίσει …και μαζί με τη σκόνη να πετάξει και τα μικρόβια ~ πολιτικούς μας …όλους όμως! Να μη μιλήσω για την οικονομική κατάσταση των απλών πολιτών που είναι δραματική … πριν τις γιορτές άκουσα ότι μέσα στο 2007 βγήκαν στο σφυρί 800 + νοικοκυριά δηλ σπίτια επειδή αδυνατούν να τα αποπληρώσουν οι οικογένειες μετά την αύξηση επιτοκίων .Άκουσα επίσης ότι κάθε μέρα εκδικάζονται 2 τέτοιες περιπτώσεις… Βλέπω στις ΗΠΑ να μένουν χιλιάδες κόσμος σε σκηνές επειδή επίσης έχασαν τα σπίτια τους λόγω επιτοκίων.. 

Είμαι πολύ θυμωμένη , δεν αντέχω άλλο αυτό τον κατήφορο στον οποίο μας σπρώχνουν …γαμώ  την παγκοσμιοποίησή του μέσα!

Photo Flickr..

Χρόνια Πολλά !!!

      Χρόνια Πολλά και καλά σας εύχομαι κι από δω…

28η Οκτωβρίου

Ξέρω , ξέρω στη συγκεκριμένη εθνική μας εορτή η Θεσσαλονίκη έχει την τιμητική της , συμπίπτει και με τον εορτασμό του Αγίου Δημητρίου που είναι ο πολιούχος μας και είναι ένα όμορφο τριήμερο για την συμπρωτεύουσα…όμως εγώ αποφάσισα να φύγω από την πόλη μας …έτσι φορτώσαμε τα πραγματάκια μας πρωί –πρωί δηλ το καροτσάκι του παιδιού , μία δεύτερη αλλαξιά , πάνες , πιπίλες, κασκόλ , σκουφάκι , διάφορα σνακ για τον μικρό …μαζί με την φίλη μου την Τούλα , μπήκαμε στο αυτοκινητάκι μου και ξεκινήσαμε δύο γυναίκες και ένα μωρό για Σέρρες !!!

Η φίλη μου είναι από εκεί έχουμε κι άλλους κοινούς γνωστούς , με την ευκαιρία είπαμε να δούμε κι αυτούς για λίγο, στη διαδρομή ο καιρός μουντός πάντως δεν έβρεχε , ο δρόμος απαράδεκτος , γίνονται έργα για να αποφύγουν τις πολλές στροφές που υπάρχουν…εμείς πάντως τις βρήκαμε μπροστά μας ..το καλό ήταν ότι υπήρχαν πολλές φαγάνες και φορτηγά και γερανοί δεξιά του δρόμου λόγω των έργων και έτσι κρατήσαμε ζωντανό το ενδιαφέρον του μικρού που τρελαίνεται να τα βλέπει αυτά …ενώ αντιθέτως δεν του αρέσουν οι μακρινές βόλτες καθηλωμένο στο καρεκλάκι του , η Τούλα του έλεγε και διάφορα παραμύθια και τραγουδάκια και φτάσαμε στο Στρυμονικό !

Αν και είχαμε αργήσει λιγάκι , η μαθητική παρέλαση μόλις που ξεκινούσε και είδαμε τα παιδάκια χαριτωμένα να παρελαύνουν με τις σημαιούλες τους…ο μικρός έμεινε έκθαμβος , για λίγο βέβαια.

Είχα καιρό να βρεθώ έτσι σε επαρχιακό μέρος …είναι αλλιώς η ζωή εκεί πολύ πιο ανθρώπινη , όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους , μετά την παρέλαση οι καφετέριες είχαν γεμίσει κόσμο και όλοι έκαναν κουβέντα με όλους, χαιρετούρες , χαμόγελα , οικειότητα…καθίσαμε σε μία καφετέρια , απολαύσαμε μία σοκολάτα, τα είπαμε με τους φίλους μας.

Μετά ανεβήκαμε στη Τριάδα ένα ορεινό χωρίο …φανταστική η φύση , θα ήθελα να μπορούσα να σταματήσω για λίγο να χαζέψω , όμως με τον μικρό να λέει συνέχεια «σταμάτα λίγο μαμά» γιατί βαρέθηκε τη βόλτα με το αυτοκίνητο …ούτε να το σκεφτώ να κάνω στάση καθώς μετά άντε να τον μαζέψεις.

Στο πατρικό της φίλης μου , ένα πολύ ζεστό σπίτι με υπέροχους ανθρώπους, φάγαμε , κουβεντιάσαμε , βάλαμε τον μικρό για ύπνο , ήπιαμε το καφεδάκι μας , παίξαμε με το μικρό γατάκι τους… ήταν απλά μία υπέροχη αλλαγή για μένα. Χωριό με ηρεμία , καθαρό αέρα…τι καλά να μπορούσα να μείνω εκεί 2-3 ημέρες!

Απογευματάκι πλέον πήραμε το δρόμο της επιστροφής, με την αλλαγή της ώρας δεν ήθελα να μας πιάσει και η νύχτα , όχι με αυτό το δρόμο γεμάτο στροφές!!!!
Μας βρήκε και η βροχή , αλλά φτάσαμε καλά, λίγο κουρασμένοι μεν , ανανεωμένοι δε ,ο μικρός ήθελε και πάλι να πάμε στο «χωριό Τούλας μαμά» όπως έλεγε…ίσως μία άλλη φορά και πάλι !

Photo Flickr by Ioanna_Art

Γελάω…

..Με τη Μαρία τη Λεμονάτη που μου άφησε κομμεντ ότι με τσάκωσε…

Αφού το έχω και στα λινκ του κυρίως μπλογκ μου στο μπλογγερ…ναι καπάρωσα κι εδώ μία θεσούλα, βλέπω πολλοί απο εσας αφήσατε τα παλία και ήρθατε , ισως στο μέλλον το κάνω κι εγώ…

Την καλημέρα μου σε όλους!

Το παιχνίδι με τις κούπες…

Αν και με καθυστέρηση μερικών ημερών , ξέρω ξέρω μη φωνάζετε σας παρουσιάζω κατόπιν πρόσκλησης που έλαβα από την φίλη μας Άγριο -Κέρασο –Ζουζούνα τις αγαπημένες μας κούπες…

Αυτή μας την έφερε μία φίλη μας ( μπομπονιέρα από βάπτιση) για τον μικρό μας …εγώ την βρίσκω χαριτωμένη…εκείνος αρχικά την τίμησε για μία το πολύ δύο φορές και τώρα ούτε να την δει…

Αυτή είναι από τις σχετικά πρόσφατες κούπες στη συλλογή μας…δεν ξέρω τι ακριβώς μου άρεσε σ΄ αυτή μάλλον λίγο το σχήμα …για το αφηρημένο όρκο δεν παίρνω δεν αγαπώ τα αφηρημένα…καθόλου…ούτε και χρησιμοποιώ την κούπα , την έχω για κανένα επισκέπτη …

Κι αυτή σχετικά πρόσφατη είναι …έχει και ίδιο μέγεθος & σχήμα με την άνω …πάλι εγώ την πήρα αλλά την είχα για άλλη χρήση εδώ και πολύ καιρό …έβαζα όλα τα μαχαίρια μέσα και τα σήκωνα στα πάνω ντουλάπια για να μη τα φτάνει ο μικρός…καθώς σκαλίζει όλα τα συρτάρια και έχει ξεκολλήσει μέχρι και τις ασφάλειες που βάλαμε για να μην ανοίγουν…τώρα με τη φωτογράφηση την είδα και λέω να την χρησιμοποιώ και πάλι.

Αυτή την έφερε ο άντρας μου , ακόμα μία αποτυχημένη προσπάθεια να αποκτήσει ο μικρός μας την δική του κούπα…εξ ου και ο Silvester …αγαπημένος ήρωας των παιδικών μας χρόνων… δικός μας …ο μικρός ούτε κι αυτόν να τον φτύσει…την ίδια τύχη με τα σκυλία της Δαλματίας …

Αυτή την πήρα εγώ πάνω σε ένα καταναλωτικό όργιο που με είχε πιάσει …ξέρετε γυρνάς από την αισθητικό …βλέπεις βιτρίνες , μπαίνεις στο 300μάρκετ αυτό που όλα τα έχει …τώρα πια 1€ και αγοράζεις ( για τέτοιο όργιο μιλάμε…) την πήρα , ο άντρας μου με κορόιδευε …αλλά και κάθε απόγευμα από αυτή έπινε γαλλικό καφέ…πάντα τα ίδια κάνει , την συμπαθώ αλλά πλέον δεν είναι η αγαπημένη μου.

Αυτό το βαρελάκι όπως το λέω εγώ είναι διαφημιστική και η αγαπημένη του άντρα μου, αν και μερικές φορές μόλις μπει νέα κούπα στο σπίτι κάνει τις απιστίες του πάντα σ΄ αυτή γυρνάει στο τέλος…έχουμε πολλές τέτοιες , ένας φίλος μας τις έδωσε από την εταιρεία του είναι …ο άντρας μου έχει στο γραφείο και στο εξοχικό από μία τέτοια …μη σας πω και στο σπίτι της πεθεράς μου στο Βόλο…τέτοια αδυναμία…τι να πω είναι σταθερός στις επιλογές του…είναι πράγματι μεγάλη και χορταστική από αυτή έπινα κι εγώ το γάλα μου κάθε πρωί και βράδυ καθ΄ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου… από αυτή πίνει κι ο μικρός χιχιχι …τι μας κάνουν τα γονίδια τα άτιμα…!




Εδώ σας παρουσιάζω τελευταία κούπα που αγόρασα μέσα στο καλοκαίρι …από μία εκδήλωση που γίνεται στο Δήμο μας κάθε Σεπτέμβρη και είχα πάει βόλτα με τον μικρό εκεί …τις πουλούσαν στο περίπτερο των *Γιατρών του κόσμου* μου άρεσε πολύ και ήθελα να την πάρω μαζί με μερικά άλλα πραγματάκια που αγόρασα για ενίσχυση …είναι και για καλό σκοπό…όμως την φυλάω σαν κόρη οφθαλμού…μη μου σπάσει.

Ο Θηριοδαμαστής

Λοιπόν θαυμάστε τον μικρό θηριοδαμαστή που αντί να δαμάσει τον σκύλο να κάνει τα ακροβατικά …είναι πεισματάρα η Τάρα και έχει ισχυρή προσωπικότητα…γαβ-γαβ …

…τα κάνει ο ίδιος και μετά χαμογελά περιμένοντας τα χειροκροτήματα …κι εγώ…η ερωτοχτυπημένη τραβώ φωτογραφίες…!

α)Υ.Γ …ήθελα να το ανεβάσω τη μέρα των ζώων , κάπου αρχές του μήνα. Για να δείτε πόοοοοσοοοοο τα αγαπάμε και δεν τα παιδεύουμε!
Με το ένα και το άλλο , είμαι ακόμα χάλια γρίπη γαρ…δεν λέει να με αφήσει.
β)Υ.Γ …τα πόδια στο βάθος είναι της γιαγιάς που τον προσέχει μέχρι να τον πάρω κάθε απόγευμα και εκεί δίνονται οι παραστάσεις…!