Νοσταλγία …είναι η αιτία.

    Γυρνούσα  και κοιτούσα τις φωτό του Flickr και έπεσα πάνω σ΄αυτές…

Σκέφτηκα οτι έχουμε ξεχάσει τα απλά και όμορφα της νιότης μας , τότε που χαράζαμε στα δέντρα τα αρχικά μας με καρδιές και το γνωστό …love for ever…

 ή τότε που η μαργαρίτα ήταν για έναν και μοναδικό σκοπό …να τη μαδάμε και να βλέπουμε το αποτέλεσμα.

 Αυτό που λέει κι ο λαός μας : να ταν τα νιάτα δυό φορές τα γηρατειά καμία …πολύ σοφό !

 Θέλω να ξαναγίνω 20 ετών…μπορώ?

Photo Flickr.

Σκέφτομαι και γράφω…

Σήμερα η διάθεσή μου δεν είναι και η καλύτερη ίσως επειδή οι γιορτές πέρασαν …τυπικά έχουμε και τα Θεοφάνια αλλά ουσιαστικά και μ΄αυτό εννοώ το καθισιό δηλ τις αργίες έχουν περάσει.

 Με έπιασε μία άσχημη τάση …μίζερη , δεν θέλω και το παθαίνω πάντα μετά τις γιορτές …να επιστρέφω στα ίδια και τα ίδια. Τα έχω πάρει και άσχημα με αυτά που συμβαίνουν τελευταία στην Ελληνική επικαιρότητα..τα σκάνδαλα με τα ροζ ( ερωτικά ~ κολασμένα~ όργια) τα μωβ όπως θα έλεγε και μία Ντάλια στο περσινό σήριαλ ( χρώμα του χρήματος , του δικού μας χρήματος ) που τρώνε οι επιτήδειοι , αυτή η τάση όλα να καλύπτονται και να γίνονται σκόνη κάτω από το χαλί που κάνεις ποτέ δεν σηκώνει να καθαρίσει …και μαζί με τη σκόνη να πετάξει και τα μικρόβια ~ πολιτικούς μας …όλους όμως! Να μη μιλήσω για την οικονομική κατάσταση των απλών πολιτών που είναι δραματική … πριν τις γιορτές άκουσα ότι μέσα στο 2007 βγήκαν στο σφυρί 800 + νοικοκυριά δηλ σπίτια επειδή αδυνατούν να τα αποπληρώσουν οι οικογένειες μετά την αύξηση επιτοκίων .Άκουσα επίσης ότι κάθε μέρα εκδικάζονται 2 τέτοιες περιπτώσεις… Βλέπω στις ΗΠΑ να μένουν χιλιάδες κόσμος σε σκηνές επειδή επίσης έχασαν τα σπίτια τους λόγω επιτοκίων.. 

Είμαι πολύ θυμωμένη , δεν αντέχω άλλο αυτό τον κατήφορο στον οποίο μας σπρώχνουν …γαμώ  την παγκοσμιοποίησή του μέσα!

Photo Flickr..

Χρόνια Πολλά !!!

      Χρόνια Πολλά και καλά σας εύχομαι κι από δω…

28η Οκτωβρίου

Ξέρω , ξέρω στη συγκεκριμένη εθνική μας εορτή η Θεσσαλονίκη έχει την τιμητική της , συμπίπτει και με τον εορτασμό του Αγίου Δημητρίου που είναι ο πολιούχος μας και είναι ένα όμορφο τριήμερο για την συμπρωτεύουσα…όμως εγώ αποφάσισα να φύγω από την πόλη μας …έτσι φορτώσαμε τα πραγματάκια μας πρωί –πρωί δηλ το καροτσάκι του παιδιού , μία δεύτερη αλλαξιά , πάνες , πιπίλες, κασκόλ , σκουφάκι , διάφορα σνακ για τον μικρό …μαζί με την φίλη μου την Τούλα , μπήκαμε στο αυτοκινητάκι μου και ξεκινήσαμε δύο γυναίκες και ένα μωρό για Σέρρες !!!

Η φίλη μου είναι από εκεί έχουμε κι άλλους κοινούς γνωστούς , με την ευκαιρία είπαμε να δούμε κι αυτούς για λίγο, στη διαδρομή ο καιρός μουντός πάντως δεν έβρεχε , ο δρόμος απαράδεκτος , γίνονται έργα για να αποφύγουν τις πολλές στροφές που υπάρχουν…εμείς πάντως τις βρήκαμε μπροστά μας ..το καλό ήταν ότι υπήρχαν πολλές φαγάνες και φορτηγά και γερανοί δεξιά του δρόμου λόγω των έργων και έτσι κρατήσαμε ζωντανό το ενδιαφέρον του μικρού που τρελαίνεται να τα βλέπει αυτά …ενώ αντιθέτως δεν του αρέσουν οι μακρινές βόλτες καθηλωμένο στο καρεκλάκι του , η Τούλα του έλεγε και διάφορα παραμύθια και τραγουδάκια και φτάσαμε στο Στρυμονικό !

Αν και είχαμε αργήσει λιγάκι , η μαθητική παρέλαση μόλις που ξεκινούσε και είδαμε τα παιδάκια χαριτωμένα να παρελαύνουν με τις σημαιούλες τους…ο μικρός έμεινε έκθαμβος , για λίγο βέβαια.

Είχα καιρό να βρεθώ έτσι σε επαρχιακό μέρος …είναι αλλιώς η ζωή εκεί πολύ πιο ανθρώπινη , όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους , μετά την παρέλαση οι καφετέριες είχαν γεμίσει κόσμο και όλοι έκαναν κουβέντα με όλους, χαιρετούρες , χαμόγελα , οικειότητα…καθίσαμε σε μία καφετέρια , απολαύσαμε μία σοκολάτα, τα είπαμε με τους φίλους μας.

Μετά ανεβήκαμε στη Τριάδα ένα ορεινό χωρίο …φανταστική η φύση , θα ήθελα να μπορούσα να σταματήσω για λίγο να χαζέψω , όμως με τον μικρό να λέει συνέχεια «σταμάτα λίγο μαμά» γιατί βαρέθηκε τη βόλτα με το αυτοκίνητο …ούτε να το σκεφτώ να κάνω στάση καθώς μετά άντε να τον μαζέψεις.

Στο πατρικό της φίλης μου , ένα πολύ ζεστό σπίτι με υπέροχους ανθρώπους, φάγαμε , κουβεντιάσαμε , βάλαμε τον μικρό για ύπνο , ήπιαμε το καφεδάκι μας , παίξαμε με το μικρό γατάκι τους… ήταν απλά μία υπέροχη αλλαγή για μένα. Χωριό με ηρεμία , καθαρό αέρα…τι καλά να μπορούσα να μείνω εκεί 2-3 ημέρες!

Απογευματάκι πλέον πήραμε το δρόμο της επιστροφής, με την αλλαγή της ώρας δεν ήθελα να μας πιάσει και η νύχτα , όχι με αυτό το δρόμο γεμάτο στροφές!!!!
Μας βρήκε και η βροχή , αλλά φτάσαμε καλά, λίγο κουρασμένοι μεν , ανανεωμένοι δε ,ο μικρός ήθελε και πάλι να πάμε στο «χωριό Τούλας μαμά» όπως έλεγε…ίσως μία άλλη φορά και πάλι !

Photo Flickr by Ioanna_Art

Γελάω…

..Με τη Μαρία τη Λεμονάτη που μου άφησε κομμεντ ότι με τσάκωσε…

Αφού το έχω και στα λινκ του κυρίως μπλογκ μου στο μπλογγερ…ναι καπάρωσα κι εδώ μία θεσούλα, βλέπω πολλοί απο εσας αφήσατε τα παλία και ήρθατε , ισως στο μέλλον το κάνω κι εγώ…

Την καλημέρα μου σε όλους!

Το παιχνίδι με τις κούπες…

Αν και με καθυστέρηση μερικών ημερών , ξέρω ξέρω μη φωνάζετε σας παρουσιάζω κατόπιν πρόσκλησης που έλαβα από την φίλη μας Άγριο -Κέρασο –Ζουζούνα τις αγαπημένες μας κούπες…

Αυτή μας την έφερε μία φίλη μας ( μπομπονιέρα από βάπτιση) για τον μικρό μας …εγώ την βρίσκω χαριτωμένη…εκείνος αρχικά την τίμησε για μία το πολύ δύο φορές και τώρα ούτε να την δει…

Αυτή είναι από τις σχετικά πρόσφατες κούπες στη συλλογή μας…δεν ξέρω τι ακριβώς μου άρεσε σ΄ αυτή μάλλον λίγο το σχήμα …για το αφηρημένο όρκο δεν παίρνω δεν αγαπώ τα αφηρημένα…καθόλου…ούτε και χρησιμοποιώ την κούπα , την έχω για κανένα επισκέπτη …

Κι αυτή σχετικά πρόσφατη είναι …έχει και ίδιο μέγεθος & σχήμα με την άνω …πάλι εγώ την πήρα αλλά την είχα για άλλη χρήση εδώ και πολύ καιρό …έβαζα όλα τα μαχαίρια μέσα και τα σήκωνα στα πάνω ντουλάπια για να μη τα φτάνει ο μικρός…καθώς σκαλίζει όλα τα συρτάρια και έχει ξεκολλήσει μέχρι και τις ασφάλειες που βάλαμε για να μην ανοίγουν…τώρα με τη φωτογράφηση την είδα και λέω να την χρησιμοποιώ και πάλι.

Αυτή την έφερε ο άντρας μου , ακόμα μία αποτυχημένη προσπάθεια να αποκτήσει ο μικρός μας την δική του κούπα…εξ ου και ο Silvester …αγαπημένος ήρωας των παιδικών μας χρόνων… δικός μας …ο μικρός ούτε κι αυτόν να τον φτύσει…την ίδια τύχη με τα σκυλία της Δαλματίας …

Αυτή την πήρα εγώ πάνω σε ένα καταναλωτικό όργιο που με είχε πιάσει …ξέρετε γυρνάς από την αισθητικό …βλέπεις βιτρίνες , μπαίνεις στο 300μάρκετ αυτό που όλα τα έχει …τώρα πια 1€ και αγοράζεις ( για τέτοιο όργιο μιλάμε…) την πήρα , ο άντρας μου με κορόιδευε …αλλά και κάθε απόγευμα από αυτή έπινε γαλλικό καφέ…πάντα τα ίδια κάνει , την συμπαθώ αλλά πλέον δεν είναι η αγαπημένη μου.

Αυτό το βαρελάκι όπως το λέω εγώ είναι διαφημιστική και η αγαπημένη του άντρα μου, αν και μερικές φορές μόλις μπει νέα κούπα στο σπίτι κάνει τις απιστίες του πάντα σ΄ αυτή γυρνάει στο τέλος…έχουμε πολλές τέτοιες , ένας φίλος μας τις έδωσε από την εταιρεία του είναι …ο άντρας μου έχει στο γραφείο και στο εξοχικό από μία τέτοια …μη σας πω και στο σπίτι της πεθεράς μου στο Βόλο…τέτοια αδυναμία…τι να πω είναι σταθερός στις επιλογές του…είναι πράγματι μεγάλη και χορταστική από αυτή έπινα κι εγώ το γάλα μου κάθε πρωί και βράδυ καθ΄ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου… από αυτή πίνει κι ο μικρός χιχιχι …τι μας κάνουν τα γονίδια τα άτιμα…!




Εδώ σας παρουσιάζω τελευταία κούπα που αγόρασα μέσα στο καλοκαίρι …από μία εκδήλωση που γίνεται στο Δήμο μας κάθε Σεπτέμβρη και είχα πάει βόλτα με τον μικρό εκεί …τις πουλούσαν στο περίπτερο των *Γιατρών του κόσμου* μου άρεσε πολύ και ήθελα να την πάρω μαζί με μερικά άλλα πραγματάκια που αγόρασα για ενίσχυση …είναι και για καλό σκοπό…όμως την φυλάω σαν κόρη οφθαλμού…μη μου σπάσει.

Ο Θηριοδαμαστής

Λοιπόν θαυμάστε τον μικρό θηριοδαμαστή που αντί να δαμάσει τον σκύλο να κάνει τα ακροβατικά …είναι πεισματάρα η Τάρα και έχει ισχυρή προσωπικότητα…γαβ-γαβ …

…τα κάνει ο ίδιος και μετά χαμογελά περιμένοντας τα χειροκροτήματα …κι εγώ…η ερωτοχτυπημένη τραβώ φωτογραφίες…!

α)Υ.Γ …ήθελα να το ανεβάσω τη μέρα των ζώων , κάπου αρχές του μήνα. Για να δείτε πόοοοοσοοοοο τα αγαπάμε και δεν τα παιδεύουμε!
Με το ένα και το άλλο , είμαι ακόμα χάλια γρίπη γαρ…δεν λέει να με αφήσει.
β)Υ.Γ …τα πόδια στο βάθος είναι της γιαγιάς που τον προσέχει μέχρι να τον πάρω κάθε απόγευμα και εκεί δίνονται οι παραστάσεις…!

Οικόπεδα σε τιμή ευκαιρίας , μέσα στα πευκοδάση …

Χθες είπα να χαλαρώσω λίγο μπροστά στην τηλεόραση και πέφτω στην εκπομπή «αποκαλύψεις» του γνωστού δημοσιογράφου , όπου ούτε λίγο ούτε πολύ κάποιοι επιτήδειοι πρώην και νυν βουλευτές ( από τα δύο μεγάλα κόμματα)ακόμα και υφυπουργός σημερινός… «παζαρεύουν» σε «υποψήφιο» «ανυποψίαστο /υποψιασμένο» πελάτη , να αγοράσει οικόπεδο μέσα στο δάσος , που τώρα είναι δάσος και το οικόπεδο παράνομο αλλά αυτοί οι κύριοι που έχουν την εξουσία στα χέρια τους «πιέζουν» ώστε αυτά τα δάση να αποχαρακτηριστούν και να γίνουν «νόμιμα»…και μετά η αξία των «παράνομων / νομίμων» οικοπέδων , που ορισμένα έχουν ήδη χτιστεί …θα εκτοξευτεί στα ύψη !

Τους ονόμασε και μάλιστα ένας από αυτούς είχε και το θράσος να πάρει τηλέφωνο να διαμαρτυρηθεί , αρνούμενος τα όσα έλεγε λίγα λεπτά πριν στο Video .
Οι δήμοι δίνουν μάλιστα και ρεύμα & νερό στις παράνομες βίλες για να εισπράττουν δημοτικά τέλη.

Βλέπω και μία διώροφη ίσως και τριώροφη ( δεν φαινόταν ) καθώς σκεπαζόταν από τα δέντρα Βίλα να δεσπόζει εκεί μέσα στο πράσινο, βλέπω περιφράξεις από τσιμέντο στη μέση του δάσους…οικόπεδο γαρ…αυτός αν πάρει φωτιά το κράτος δηλ εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες θα πρέπει να τον αποζημιώσουμε?

Και μετά ακούω και έναν κύριο από κάποιον Οικοδομικό συνεταιρισμό που μιλάει για οικόπεδα που είχαν αγοραστεί επί Χούντας σε δασικές εκτάσεις και μετά το 1975 με τους αυστηρούς νόμους που θεσπίστηκαν έχασαν τα δικαιώματά τους σ΄ αυτά και τώρα διεκδικούν αποζημιώσεις από το ευρωπαϊκό δικαστήριο και δικαιώθηκαν…

Έχω θυμώσει τόσο που μου έρχεται να ουρλιάξω …

Για το ΣΚΑΤΟ-ΚΡΑΤΟΣ στο οποίο ζούμε.

Για τους ΣΚΑΤΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ που μας κυβερνούν.

Για τη ΣΚΑΤΟ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ που έχουμε.

Σας παραθέτω και ορισμένες φωτογραφίες του Flickr έτσι να βλέπουμε πως είναι τα δάση σε φωτό καθώς στην πραγματικότητα δεν βλέπω πλέον να υπάρχουν για πολύ καιρό στην Ελλάδα.

Σε αυτή τη φωτό ο φωτογράφος έδωσε το όνομα
*A new kind of tree in the Forest !*

Εδώ ο φωτογράφος δίνει τίτλο
*The forest is alive !*

Εδώ δεν υπάρχει τίτλος
Υπάρχει όμως φυσική ομορφιά!

Τα απλά και καθημερινά.

Ø Έχω ένα μπούκωμα , αφτιά κλειστά που βουίζουν, μύτη μπουκωμένη που τρέχει , λαιμός που γαργαλάει…περάσαμε ένα Σαββατοκύριακο υπέροχο , με καραμέλες για το λαιμό , σταγόνες για την μύτη, Panadol για το πονοκέφαλο ……τσάι και σούπες. Όλοι μας !
Ø Σήμερα στη δουλειά , ήπια έναν ζεστό Νες…μετά από πολλά χρόνια, συνήθως πίνω γαλλικό το χειμώνα και φραπέ ή ελληνικό το καλοκαίρι….πως μου ήρθε ο Νες ακόμα δεν ξέρω. Μου άρεσε όμως είπα να πάω να κάνω κι άλλον έφτασα ως τη κουζίνα και το μετάνιωσα , είδα η ώρα είναι 12:00 σε μία ώρα θα έχω διάλειμμα για φαγητό …..δεν πίνω καφέ.
Ø Με πήρε στο τηλέφωνο ο άντρας μου , μας ζητάνε για την άρση υποθήκης του εξοχικού ένα χαρτί από το κτηματολόγιο …το οποίο δεν υπάρχει , δεν το «λειτούργησαν» ποτέ….από το 2000 που αγοράσαμε το σπίτι μέχρι σήμερα δεν ήταν ικανοί να φτιάξουν κτηματολόγιο τυπικά όμως στην Αθήνα το ταμείο «θεωρεί ότι υπάρχει» και θέλει και απόκομμα…..τελικά ο άντρας μου τους έβαλε να μιλήσουν με τον Δήμο στη Χαλκιδική και έριξαν τα μούτρα τους αφού τους διαβεβαίωσε ο Δήμος περί ανύπαρκτού Κτηματολογίου …εν έτη 2007…τα χάλια μας!
Ø Ο χαμός με τα πετρέλαια θέρμανσης …θα τρέχουμε λέει στις τράπεζες να παίρνουμε επιστροφές και χαζά….ταλαιπωρία σκέτη και πάλι το μπαλάκι το ρίχνουν στους καταναλωτές…κάναμε αίτηση για αέριο…από εβδομάδα θα έρθει ο τεχνικός για τη μελέτη. Σε ένα μήνα θα το έχουμε , μας διαβεβαίωσαν…να το πιστέψω?????
Ø Η δουλειά πάει κάπως καλύτερα , αυξήθηκαν οι παραγγελίες , το ενδιαφέρον των πελατών και σε ανώτερα να μας ευχηθώ…μπας και πιάσει!Εδώ βρέχει , βροντάει και μπουμπουνίζει……..άντε και καλό χειμώνα !

Photo Flick by anatomist

Απο τις αγαπημένες μου πάει και με τον καιρό μας…

The new one…

Όπως σας είχα υποσχεθεί …σας παρουσιάζω τη νέα μου θέση εργασίας….

Μη σας κάνει εντύπωση η καθαριότητα …είναι μετά από “ξεκαθάρισμα” και πέταμα πολλών πλέον άχρηστων αρχείων.

Γεμίσαμε όμως από φυτά που τα σώσαμε από την κατάληξή τους στα σκουπίδια όπως ήθελε το αφεντικό να πράξει…επειδή ο χώρος τώρα είναι περιορισμένος αυτά επιτέλους “φάνηκαν”.

Αυτό λοιπόν , από άλλη οπτική γωνία , είναι το γραφείο , στο βάθος κάθεται ο συνάδελφος Μ. που είναι υπεύθυνος του γαλλικού τμήματος και του κάνουμε πλάκα , γιατί σηκώνει πλάκα και γελάει με την καρδιά του ο Μ. μέχρι που κοκκινίζει σαν το παντζάρι..όταν μιλάει στο τηλέφωνο με τις “γαλλιδούλες” όπως του λέμε είναι όλο σιρόπια…ουί μαντάμ , μερσί μαντάμ και άλλα τέτοια !

Όταν δε τον ζητούν στο τηλέφωνο οι γαλλιδούλες εμείς του φωνάζουμε “μία γαλλέζα” για σένα…

Τις μεσημεριανές ώρες ο ήλιος είναι λίγο ενοχλητικός όπως βλέπετε. Πριν είχα τα παράθυρα απέναντί μου και μερικές φορές άφηνα το βλέμμα μου να χαθεί έξω στη φύση…τώρα το έχω πίσω μου !

Ντουλάπες για αρχεία και φακέλους έχουμε ήδη μεταφέρει (πριν είχαμε πιο πολλά αξεσουάρ) τώρα περιοριστήκαμε στα απολύτως απαραίτητα γιατί θα μείνουμε το πολύ μέχρι τα Χριστούγεννα και μετά θα πάμε έναν όροφο πιο κάτω στα νέα και οριστικά γραφεία που τώρα διαμορφώνονται.